Bir çift göz baktı dünyaya. Meraklı gözlerle… Nerde olduğunu, kimlerle olduğunu anlamaya çalışarak. Büyüdükçe öğrendi. Öğrendikçe daha çok merak edip fazlasını öğrenmek istedi. Öğrenmek insanın doğasında vardı. Olmalıydı. Bilemedi o gözler, büyüdükçe, öğrendikçe daha zor bir dünyanın kapısından girdiğini. Zordu, çünkü ülke yok, akraba yok, baba yok. Kardeşleriyle annesine sığınan, olanlara anlam veremeyen bir yürek.
Ayrılmadan, ayrıştırmadan yaşayabileceğimiz bir dünyamız olması umuduyla…
Bir öğrencime ithafen…
Widget not in any sidebars
